Każdy może korzystać z uroków natury w lesie, w górach, nad morzem lub wzdłuż wybrzeża, może to robić niezależnie od tego, kto jest właścicielem gruntu. Prawo to nazywa się Allemannsretten i jest ono podstawą spędznia czasu wolnego na świeżym powietrzu w Norwegii. Rozróżnia się w związku z tym dwa terminy „teren zewnętrzny” i „teren wewnętrzny”. Teren zewnętrznego to np.: plaża, wydmy, zbiorniki wodne, mokradła, las i góry a teren wewnętrzny to grunt działkowy, parcela związana z domem mieszkalnym lub domem letniskowym, tereny uprawne, łąki, pastwiska i tym podobne obszary. Możesz bez ograniczeń przebywać na plaży, którą zaliczamy do terenu zewnętrznego, ale przebywanie na terenach wewnętrznych jest objęte szczególnymi regułami.
Allemannsretten daje Ci nie tylko możliwość przebywania na łonie natury, ale także prawo zbiorania np. jagód, grzybów, kwiatów na terenach zewnętrznych. Dozwolone jest także rozbicie namiotu na łonie natury. Odległość od obozowiska do najbliższego domu mieszkalnego lub letniskowego musi wtedy wynosić co najmniej 150 metrów. Jeżeli chcesz spać w tym samym miejscu dłużej niż dwie noce, musisz spytać o zgodę właściciela gruntu. W górach lub w miejscach odległych leżących na terenach zewnętrznych nie potrzebujesz zgody na biwakowanie. Ważne jest także, abyś nie zaśmiecać i nie niszczyć przyrody oraz nie naruszać prywatności osób znajdujących się w okolicy. Myślistwo i wędkarstwo nie jest objęte Allemannsretten, za wyjątkiem połowu ryb w wodach słonych i polowania na dozwolone gatunki morskie.
