Ogólny czas pracy (arbeidstid) nie powinien z reguły przekraczać dziewięciu godzin w ciągu 24 godzin i 40 godzin w ciągu siedmiu dni. Jeżeli pracujesz w różnym systemie zmian, tygodniowy czas pracy wynosi 38 godzin lub 36 godzin w ciągu siedmiu dni, w zależności od tego, jakiego typu system zmian obowiązuje w Twoim miejscu pracy.
Dozwolone jest ustalenie innego podziału czasu pracy niż wyżej wymieniony, tzw. średniego czasu pracy. W takim wypadku wymagana jest umowa pisemna. Takie uregulowanie oznacza to, iż pracownik może pracować więcej w pewnych okresach i mniej w innych, ale średni czas pracy nie może przekroczyć ogólnego czasu pracy. Czas odpoczynku powinien z reguły wynosić 11 godzin w ciągu 24 godzin i 35 godzin w ciągu siedmiu dni, a cotygodniowy czas wolny powinien przypadać na niedzielę lub inny dzień świąteczny.
Pracownik ma prawo do przerwy, jeśli czas pracy w ciągu dnia przekracza pięć i pół godziny. Jeżeli czas pracy w ciągu dnia przekracza osiem godzin, to przerwy mają trwać łącznie pół godziny.
Praca poza ogólnym czasem pracy może się odbywać tylko w szczególnym wypadku i w określonym przedziale czasu. Tego typu pracę należy wówczas rekompensować dodatkiem do stawki godzinowej, który powinien wynosić minimum 40 procent zwykłej stawki godzinowej. Praca w nocy i w niedzielę jest dozwolona tylko wtedy, gdy wymaga tego rodzaj pracy.
Prawo do zapłaty za czas dojazdu do pracy nie jest uregulowane prawem, dlatego należy to ustalić w umowie o pracę.
