W Norwegii wysokość wynagrodzenia nie jest w zasadzie uregulowane prawnie, co oznacza, że nie ma ogólnej stawki minimalnej. Dlatego bardzo ważne jest, abyś posiadał jasną i jednoznaczną pisemną umowę o pracę z określonym wynagrodzeniem. Wyjątkiem są branża budowlano-montażowa, przemysł stoczniowy oraz rolnctwo i ogrodnictwo (tzw. "zielony sektor"). W tych branżach upowszechniono umowy zbiorowe, co oznacza wprowadzenie wynagrodznia minimalnego obejmującego wszystkich pracowników.
Wiele przedsiębiorstw zawarło umowy zbiorowe (tariffavtaler). Umowy zbiorowe to umowy regulujące wynagrodzenie i prawa stron zawarte między organizacjami zrzeszającymi pracodawców a organizacjami zrzeszającymi pracowników. Aby korzystać z prawa ustalonego w umowie zbiorowej, musisz być członkiem organizacji zrzeszającej pracowników.
Jeżeli nie otrzymałeś przysługującego Ci wynagrodzenia, musisz wysłać do pracodawcy list pocztą poleconą z żądaniem wypłacenia należności. Wyznacz termin, np. okres tygodnia, do którego żądasz wypłacenia należnego wynagrodzenia oraz poinformuj, że jeżeli należność nie zostanie uregulowana, to podejmiesz dalsze działania.
Dalsze postępowanie uzależnione jest od powodu zatrzymania wynagrodzenia. Jeżeli pracodawca nie chce uregulować należności, to właściwą instancją, do której należy się zwrócić jest sąd arbitrażowy (Forliksrådet). Jeżeli pracodawca nie może wypłacić wynagrodzenia, ponieważ sam ma problemy natury finansowej, to następnym krokiem jest przystąpienie do przeprowadzenia procesu upadłości. Inspekcja Pracy udziela bliższych informacji na temat postępowania w takich przypadkach.
Zadbaj o dokumentację wysokości zaległego wynagrodzenia, np. listy godzin, umowę o pracę, wcześniejsze odcinki wypłat, itp.
