Jako członek systemu ubezpieczeń społecznych płacisz jedynie pewną część kosztów leczenia w publicznych ośrodkach zdrowia, zwaną wkładem własnym (egenandel). Jeśli zapłacony wkład własny przekroczył pewną sumę, możesz uzyskać kartę bezpłatnego leczenia (frikort). Wtedy nie musisz płacić wkładu własnego przez pozostałą część roku. Istnieją dwa typy kart bezpłatnego leczenia. Kwoty obowiązujące dla karty bezpłatnego leczenia ustalane są co roku przez parlament norweski (Stortinget).
Wyróżnia się 2 rodzaje kart leczenia bezpłatnego (egenandelstak typ 1 i egenandelstak typ 2).
Karta leczenia bezpłatnego typ 1: potwierdzone opłaty za usługi medyczne u lekarza, psychologa, amulatoryjne, rentgen, dojazd na badania lub zabiegi oraz zakup lekarstw i środków na niebieska receptę. Kara leczenia bezpłatnego typ 1 wysyłana jest automatycznie na Twój adres (adres podany rejestrze ludności), kiedy nabywasz do niej prawa. Dla własnej kontroli zbieraj potwierdzenia opłat.
Karta leczenia bezpłatnego typ 2: potwierdzone opłaty za usługi u fizjoterapeuty, przy niektórych typach chorób i schorzeń zębów, u zatwierdzonych instytucji rehabilitacyjnych oraz podróże na zabiegi za granicą organizowanych przez Szpital Uniwersytecki w Oslo – Rikshospitalet HF. Aby otrzymać kartę bezpłatnego leczenia typu 2, musisz wysłać wniosek do HELFO wraz z rachunkami.
